تا ولایت هست...

بسم رب الشهدا ...

اي شهيدان!

ما بعد از شما هيچ نكرديم!!!

لباس هاي خاكي تان را در ميدان هاي مين و لابه لاي سيم خاردارها رها كرديم،عهدمان را شكستيم و

دعاي عهد را فراموش كرديم،زمان ندبه و سمات را گم كرديم.

شربت هاي صلواتي را با نسيان بر زمين ريختيم و به عطش خنديديم.

بر تصاوير نوراني تان روي ديوارهاي شهر رنگ غفلت پاشيديم و پوستر تبليغاتي نصب كرديم.

تاول شيميايي را از ياد برديم و غيرت ها را به بهايي اندك فروختيم...

عشق را به بازي گرفتيم و از خونهايتان به راحتي گذشتيم...

اما باز هم اميدي هست!!!

آري ! تا ولايت هست هنوز اميد داريم.

در محضر عشق امتحان ميدادي
گويي که به خاک آسمان ميدادي
اي شهرهي آسمان هفتم، چه غريب
آن شب به دل شلمچه جان ميدادي

سبک شمردن نماز در قرآن...